Facelift

Voordelen

• Het resultaat blijft doorgaans zo’n tien jaar zichtbaar.
• Met moderne technieken kunnen zowel de onderliggende gezichtsspieren als de huid gelift worden, wat voor een natuurlijker resultaat zorgt.
• De ingreep scoort hoog op patiënttevredenheid: veel mensen ervaren het niet alleen als er jonger uitzien, maar ook als zich jonger voelen.
• Bij een ervaren chirurg zijn de littekens na genezing vrijwel onzichtbaar.

Nadelen

• Facelifts zijn kostbaar en worden niet vergoed door de zorgverzekering.
• Er is een kans op asymmetrie of een resultaat dat tegenvalt.
• De ingreep verandert niets aan fijne lijntjes, volumeverlies, een verweerde huid of pigmentvlekken door de zon — daarvoor zijn andere behandelingen nodig, zoals laserresurfacing, huidfillers of een vettransplantatie.
• Een facelift verandert niets aan de oogleden of wenkbrauwen: een wenkbrauwlift of blepharoplastie (ooglidcorrectie) is een aparte ingreep, die wel gecombineerd kan worden tegen meerkosten.
• Mogelijke complicaties zijn onder meer zenuwletsel in het gezicht (met spierzwakte of tijdelijke verlamming), nabloedingen, infecties of zichtbare littekens.
• Het herstel duurt meestal minstens twee weken, waarin je rekening moet houden met zwelling en beperkte activiteit.

De gemiddelde prijs is €9.375, met een bandbreedte van €2.800 tot €22.000.

De kosten van een facelift lopen sterk uiteen, afhankelijk van de omvang van de ingreep, de opleiding en ervaring van de chirurg, en de locatie van de kliniek.

Bij een volledige facelift is een halslift meestal inbegrepen. Wil je daarnaast ook de oogleden, het voorhoofd, de kin of de neus laten corrigeren, dan loopt de combinatie van ingrepen flink op.

Gerelateerd: Wat betaal je precies voor een facelift?

Vraag je chirurg tijdens het eerste consult naar een volledig kostenoverzicht, los van zijn honorarium: denk aan de operatiekamer, het ziekenhuis, de verdoving en eventuele vervolgafspraken of medicatie. Vraag ook naar wat je thuis nodig hebt voor de nazorg.

Omdat een facelift als cosmetische ingreep geldt, wordt hij niet vergoed door de zorgverzekering.

De twee meest gebruikte technieken bij een facelift zijn de SMAS-lift en de deep-plane facelift.

SMAS (het oppervlakkige musculo-aponeurotische systeem) is een stevige laag bindweefsel die over de gezichtsspieren ligt. In vergelijking met oudere facelifttechnieken — die alleen de huid oprekten — geven de moderne SMAS- en deep-plane-technieken een natuurlijker resultaat.

Welke techniek je chirurg toepast, hangt vooral af van zijn opleiding en ervaring, maar ook van het gewenste resultaat en jouw anatomie: de dikte en kwaliteit van je huid, de hoek van je hals en je botstructuur spelen allemaal mee.

Ongeacht de techniek maken chirurgen doorgaans kleine incisies in of vlak voor het oor, langs de natuurlijke plooi van de oorlel. De klassieke facelift begint meestal met een incisie in de haarlijn bij de slaap en eindigt achter het oor.

Bij een SMAS-facelift worden de huid en de SMAS-laag losgemaakt, opgetild en strakker gezet, waarna dieper gelegen weefsel teruggelegd wordt en overtollige huid verwijderd wordt. Binnen de SMAS-facelift bestaan meerdere varianten, waarvan SMAS-imbricatie en SMAS-ectomie de bekendste zijn.

Kort samengevat: bij imbricatie wordt de SMAS-laag overlapt en vastgehecht bij de zijkant van de wang. Zo kan de chirurg meteen ook extra volume toevoegen aan het bovengezicht — meer volume in de bovenwang en slaapstreek geeft een jeugdiger uitstraling. Bij SMAS-ectomie wordt juist overtollige SMAS verwijderd.

De meeste chirurgen passen de standaardtechnieken op hun eigen manier toe, met verschillen in de omvang van de dissectie, hoe de SMAS gemobiliseerd wordt en in welke richting gelift wordt. Bij elke SMAS-facelift gaat het echter altijd om een combinatie van huidoptilling en aanpassing van de SMAS-laag, voor betere contouren in het gezicht.

Bij een deep-plane facelift worden de huid én de SMAS-laag samen als één geheel opgetild en strakker gezet. Voorstanders van deze techniek stellen dat het resultaat er natuurlijker uitziet en langer meegaat, al hebben studies met een follow-up van tien jaar geen grote verschillen kunnen aantonen tussen SMAS- en deep-plane-technieken.

Bij een dikkere gezichtshuid en een vol gezicht biedt een deep-plane lift vaak wat meer ondersteuning. Chirurgen bepalen de techniek dan ook per patiënt, op basis van gezichtsvorm, huiddikte en de verdeling van onderhuids vet.

Bij dit type facelift maakt de chirurg bepaalde bindweefselbanden in het gezicht los, zodat de wangen beter opgetild kunnen worden.

Bij een short-scar of minifacelift wordt een kleinere incisie gemaakt, vooral vóór het oor en in de haarlijn bij de slaap. Bij de klassieke facelift loopt de incisie ook door tot achter het oor; bij deze beperktere variant blijven de hechtingen daar minimaal. Een short-scar facelift wordt vooral toegepast bij jongere patiënten die al vroeg tekenen van huidverslapping vertonen.

Bij de klassieke, volledige facelift wordt de verslapping van de wangen en de hals aangepakt; een lower facelift richt zich vooral op de kaaklijn en de hals.

De incisies zitten op dezelfde plek, maar bij een lower facelift wordt alleen de platysma (nekspier) aangespannen, in plaats van de hele SMAS-laag bij de full facelift. Een lower facelift is vooral geschikt voor jongere patiënten met beginnende veroudering.

Bij vrijwel elke facelift wordt de hals meebehandeld. De chirurg tilt en spant de huid van de platysmaspier — een verlengstuk van de SMAS-laag in de hals — aan.

Meestal wordt de platysma bereikt via dezelfde incisies achter het oor, maar soms is er ook een incisie onder de kin nodig. Dat is vooral het geval bij flinke huidverslapping en zichtbare ‘platysmabanden’ — twee verticale spierbanden die zichtbaar zijn van kaaklijn tot sleutelbeen. Die kunnen gecorrigeerd worden door de spier door te snijden en via een kleine incisie onder de kin te hechten.

Is er overtollig vet onder de kin, dan kan dat via dezelfde incisie met liposuctie verwijderd worden. Sommige chirurgen verwijderen daarbij ook dieper gelegen vet voor een uitgesprokener resultaat.

Een faceliftoperatie duurt meestal twee tot vier uur, afhankelijk van de techniek en ervaring van de chirurg.

Na de operatie heb je ook nog wat tijd nodig in de uitslaapkamer, terwijl de verdoving uitwerkt. De verpleegkundigen houden je daarbij in de gaten.

Meestal heb je na 7 tot 10 dagen het zwaarste deel achter de rug, en zie je er na twee weken alweer goed uit. De eerste week is sowieso pittig: je bent opgezwollen en voelt je stijf en pijnlijk, zeker als er extra ingrepen zijn gedaan zoals laserresurfacing, een vettransplantatie, ooglidcorrectie of neuscorrectie.

De eerste dagen volg je een aangepast dieet: drinken doe je uit een glas of kopje (rietjes zijn pijnlijk om te gebruiken), en je eet vooral smoothies, zachte soep of ander makkelijk te kauwen, eiwitrijk voedsel. Je slaapt met een stevig kussen zodat je hoofd omhoog blijft, wat wel wat druk op je oren geeft.

Zodra de genezing op gang komt, ervaar je zwelling, een strak gevoel en jeuk — normale verschijnselen die de eerste weken afnemen. De precieze duur hangt af van hoe jouw lichaam geneest.

Een globale tijdlijn voor het herstel na een facelift:

• Dag 2: de dag na de operatie is er een controleafspraak. Je chirurg verwijdert het verband, checkt de incisies, blauwe plekken en zwelling, en haalt eventuele drains weg. Je gaat naar huis met een nieuw verband, of soms zonder — dat hangt af van je genezing. De dag erna mag je meestal al douchen, met enige voorzichtigheid rond het verband.
• Dag 3 à 4: blauwe plekken en zwelling zijn nu op hun ergst. Neem alleen de voorgeschreven pijnstillers en vermijd aspirine of andere vrij verkrijgbare pijnstillers.
• Dag 5: bij deze afspraak wordt het resterende verband verwijderd. Je krijgt mogelijk een afneembare elastische band voor extra ondersteuning, en instructies om de incisies zelf te reinigen met zoutoplossing en een zalf zoals vaseline. Je mag je haar weer wassen met warm water en babyshampoo — laat het water zacht doorstromen, raak de hechtingen niet aan en houd water weg van je gezicht. Dep je gezicht droog en laat je haar aan de lucht drogen; make-up en huidverzorging laat je nog even achterwege.
• Dag 7: de hechtingen gaan eruit. Voel je je goed genoeg, dan kun je weer licht huishoudelijk werk of andere activiteiten oppakken. Sommigen gaan na een week alweer werken, anderen wachten tot de grootste zwelling weg is (na circa twee weken). Vermijd in deze fase nog bukken, zwaar tillen en stootjes tegen je hoofd.
• Dag 14: na twee weken mag je meestal weer op je zij slapen, als je chirurg akkoord is.
• Dag 30: een maand na de operatie pak je je gewone routine weer op. Wandelen mag, maar vermijd nog activiteiten met een sterk verhoogde hartslag.
• Maand 3 à 4: blijf de eerste maanden uit de zon en gebruik altijd een zonnebrandcrème met hoge beschermingsfactor.

Tot een jaar na de ingreep kunnen kleine zwellingen, een strak gevoel, blauwe plekken of wat gevoelloosheid voorkomen, al zien we dat bij de meeste patiënten nauwelijks terug.

Tip van Kliniekvergelijker: gezonde voeding versnelt de genezing. Kies voor een eiwitrijk dieet en beperk visolie, alcohol, ginkgo biloba, vitamine E en andere bloedverdunners, omdat die het verdwijnen van blauwe plekken en zwelling kunnen vertragen.

Na ongeveer twee weken zie je er weer goed genoeg uit om naar buiten te gaan. Na zo’n zes weken kun je meestal weer sporten en je sociale leven oppakken.

Het duurt ongeveer een jaar voordat het volledige resultaat zichtbaar is en de littekens voldoende vervaagd zijn.

Tijdens de operatie zelf voel je niets, omdat je onder volledige narcose bent. Zodra de verdoving uitwerkt, is het verstandig om de eerste dagen — tot ongeveer vier — pijnstillers te gebruiken volgens voorschrift.

Iedereen ervaart pijn anders, maar de eerste twee weken heb je vrijwel zeker zwelling, blauwe plekken of gevoeligheid. De zwelling is meestal het ergst tussen 48 en 72 uur na de operatie. Vermijd bukken en zwaar tillen om overmatige zwelling te beperken.

Koude kompressen helpen tegen de klachten: gebruik bijvoorbeeld een zacht ijszakje of ijs in een washandje, en leg dit de eerste 48 uur telkens 20 minuten op en 20 minuten af op het gezicht.

Een studie uit 2015 vond een complicatiepercentage van 1,8% bij facelifts. Wel benadrukken de auteurs dat er veel variatie is: er bestaan talloze technieken en elke chirurg werkt net iets anders, wat vergelijken lastig maakt. Het onderzoek keek daarom niet naar één specifieke techniek, maar naar ruim 11.300 facelifts uitgevoerd tussen 2008 en 2013. De belangrijkste complicaties waren:

• Licht bloedverlies na hoesten, niezen of inspanning. Bij hevige bloedingen neem je contact op met je chirurg.
• Infectie van het behandelde gebied — het risico beperk je door de incisies goed schoon te houden.
• Een hematoom (bloedophoping onder de huid), bij 1,1% van de patiënten. Dit ontstaat vaak door te veel activiteit tijdens het herstel of een verhoogde bloeddruk. Een hematoom wordt behandeld door het bloed met een injectiespuit af te voeren.

Zenuwletsel in het gezicht komt voor, maar zelden, en is meestal tijdelijk: verlamming of spierzwakte na de operatie herstelt doorgaans vanzelf binnen drie tot zes maanden, zonder blijvende gevolgen.

Na een facelift zie je er doorgaans zo’n tien jaar gelift en jeugdiger uit. Het verouderingsproces gaat wel gewoon door, waardoor de tekenen van veroudering na verloop van tijd weer zichtbaarder worden.

Een goede, consequente huidverzorging — denk aan een milde reiniger, vochtinbrengende crème, vitamine C-serum en een nachtcrème — kan helpen om het resultaat langer optimaal te houden, doordat het de gezondheid en elasticiteit van de huid ondersteunt. Zonnebrandcrème, gezonde voeding, voldoende slaap en het beperken van stress dragen daar ook aan bij.