Ooglidcorrectie

Voordelen

• Een ooglidlift kan verminderd gezichtsvermogen door hangende oogleden corrigeren. Is dat de reden voor de ingreep, dan wordt die soms vergoed door je zorgverzekering.
• Het herstel is over het algemeen eenvoudig. Een week lang heb je wat blauwe plekken en zwelling, maar daarna is het ergste voorbij. “Mijn patiënten zijn steeds weer verrast hoe weinig pijn het doet”, zegt een plastisch chirurg.
• De ingreep is poliklinisch en duurt meestal minder dan een uur.
• Na de ingreep zie je er frisser en wakkerder uit, en vaak ook jonger.
• Een bovenste ooglidcorrectie kan ook een breder gezichtsveld opleveren, met minder hoofdpijn en een betere kwaliteit van leven tot gevolg.
• De ingreep kan onder plaatselijke verdoving met orale sedatie gebeuren. Zo ben je goed ontspannen en is de verdovingsprik het enige dat je voelt.
• De incisies liggen in de natuurlijke plooien van de oogleden, waardoor je ze na genezing nauwelijks nog terugziet.

Nadelen

• Wordt er bij een onderste ooglidcorrectie te veel vet weggehaald, dan kun je donkere kringen of holtes krijgen. Dat kan later verholpen worden met een vettransfer (langdurig) of fillers (tijdelijk). “Vettransplantatie kan het natuurlijke volume herstellen en het gezicht er weer normaler uit laten zien”, zegt een behandelend arts. Een vettransfer rond de ogen is wel een precieze en kostbare ingreep.
• Wordt er aan de bovenste oogleden te veel huid weggehaald, dan kun je je ogen soms niet meer volledig sluiten.
• De resultaten houden lang aan, maar het verouderingsproces gaat door. Sommige mensen laten de ingreep daarom na enkele jaren opnieuw doen.
• Reken op zo’n 4 tot 7 dagen downtime, vooral door zwelling en blauwe plekken (waardoor je liever geen bezoek ontvangt).
• Droge ogen, blauwe plekken en zwelling komen vrijwel altijd voor. Ook na het herstel kunnen irritatie en droge ogen nog een tijd aanhouden. “Zorg dat je arts goed uitlegt welke risico’s er zijn en wat droge ogen voor je dagelijks leven betekenen”, zegt een cosmetisch arts.
• De anatomie rond de ogen is heel precies, waardoor er altijd een kleine kans is dat spieren, zenuwen of wimpers worden geraakt tijdens de ingreep. Deze complicaties zijn gelukkig zeldzaam.
• Is er aan de onderste oogleden te veel huid weggehaald, dan kun je een ooglidmalpositie krijgen, waarbij het ooglid naar beneden trekt.

De beste kandidaten voor een ooglidcorrectie zijn mensen met wallen onder de ogen. Wallen ontstaan doordat de vetkussentjes in het onderste ooglid uitpuilen, door veroudering of aanleg. Ook fijne lijntjes, een crêpeachtige textuur of losse huid kunnen tekenen van veroudering zijn aan het onderste ooglid.

Voor een bovenste ooglidcorrectie is de ideale kandidaat iemand met hangende oogleden (ptosis), vaak veroorzaakt door te veel huid boven het oog. “Meestal puilen ook de vetzakjes aan de binnenkant van de ogen wat uit. Die kunnen we dan gelijk meenemen”, legt een plastisch chirurg uit.

Tip van Kliniekvergelijker: een behandelend arts vertelt dat “veranderingen aan de wenkbrauwen, het voorhoofd of de ogen elkaar allemaal beïnvloeden. Het is dan ook belangrijk om goed te bepalen welke combinatie van ingrepen nodig is om je oogleden er weer normaal uit te laten zien”. Ze merkt ook op dat “maar een klein deel van de patiënten aan één ingreep genoeg heeft”. Vaak combineert ze een blepharoplastie dan ook met een wenkbrauwlift of een niet-chirurgische ingreep zoals fillers, om volume te herstellen en het voorhoofd te liften.

De meeste mensen die een ooglidcorrectie overwegen, zijn boven de 40. Op die leeftijd zie je vaak de eerste tekenen van veroudering, zoals verlies aan elasticiteit en hangende oogleden. Toch kan de ingreep ook bij jongere mensen zinvol zijn, vooral bij last van oogwallen of vroege verouderingstekenen. In principe komt iedereen die niet tevreden is met de eigen oogleden in aanmerking.

Bij een cosmetische ingreep aan de bovenste oogleden krijg je altijd plaatselijke verdoving. Ondertussen worden er markeringen aangebracht (terwijl je rechtop zit), zodat tijdens de operatie duidelijk is welke huid weggehaald moet worden. Zodra je verdoofd en comfortabel bent, maakt de chirurg de eerste incisie in een plooi van je ooglid. Overtollige huid wordt meteen verwijderd, en eventueel ook wat spier- of vetweefsel.

“We snijden de oogleden eigenlijk open en zetten ze daarna weer netjes aan elkaar”, zegt een plastisch chirurg. “Meestal verwijder ik gewoon wat extra huid, maar bij sommige patiënten was ook een spiercorrectie nodig”, zegt hij.

“Mijn doel is altijd om vet te verwijderen, wallen te verminderen en de huid strakker te maken”, zegt een behandelend arts. Gaat het alleen om overtollig vet, dan maakt de chirurg soms enkel incisies aan de binnenkant van het onderste ooglid (de transconjunctivale techniek). In dat geval blijven er geen zichtbare littekens over.

Een behandelend arts gebruikt de transconjunctivale techniek alleen bij een correctie van de onderste oogleden. “Naarmate we ouder worden, verliezen we vet in ons gezicht. Vet weghalen lijkt op korte termijn misschien mooi, maar is op lange termijn vaak geen goed idee.” Ze verplaatst het bestaande vet daarom liever dan het te verwijderen, omdat dat betere en stabielere resultaten geeft.

“Soms pak ik ook de huid van het onderste ooglid aan, door net iets meer vet te verwijderen of de huid strakker te trekken. Dat doe ik meestal niet-chirurgisch, met radiofrequentie of een laser”, zegt een cosmetisch arts.

Bij elk type ooglidcorrectie kan de chirurg werken met een snijdende laser (zoals CO2) of een scalpel. Bij een goede uitvoering is het verschil in resultaat minimaal. Artsen die de voorkeur geven aan een laser noemen minder bloedverlies als voordeel, terwijl anderen wijzen op een iets langere genezingsperiode bij laserbehandelingen.

Soms moeten ook de spieren van de onderste oogleden strakker worden gemaakt. “Doe je dat niet, dan is er een kans op een verkeerde stand van het ooglid”, zegt een plastisch chirurg. Hij voert bij ooglidzwakte vaak een midface lift met oogspierophanging of canthopexie uit.

Tip van Kliniekvergelijker: kies bij voorkeur een gecertificeerd oculoplastisch of gezichtsplastisch chirurg.

Bij een ingreep aan de bovenste oogleden duurt de operatie meestal een half tot een heel uur. Aan de onderste oogleden duurt het vaak iets langer (tenzij de transconjunctivale techniek wordt gebruikt). Vindt er ook een vettransfer plaats, reken dan op een half uur extra.

Omdat ooglidchirurgie altijd poliklinisch gebeurt, mag je dezelfde dag naar huis. Zorg dus dat iemand je kan ophalen en naar huis kan brengen.

Een ooglidcorrectie geldt als veilig, met over het algemeen beperkte bijwerkingen. Zoals bij elke operatie zijn er wel risico’s en mogelijke complicaties. Zo kun je reageren op de verdoving. Andere bijwerkingen zijn zwelling, bloeduitstortingen, tijdelijk wazig zien (door de oogzalf), chemosis (zwelling aan de binnenkant van de oogbol), infectie of uitdroging. Ook dubbelzien, lichtgevoeligheid, tranende ogen en algemeen ongemak komen voor, vooral tijdens het herstel.

Uit onderzoek blijkt dat mensen na een ooglidlift vaker last hebben van droge ogen (Journal of American Medicine Association Facial Plastic Surgery, 2013). Gelukkig is dat meestal goed te behandelen met medicinale oogdruppels. Laat daarom vooraf je ogen testen, zodat duidelijk is of je al gevoelig bent voor droge ogen. Is dat het geval, dan kun je meestal alsnog een ooglidcorrectie laten doen, met preventieve oogdruppels en een aangepaste aanpak van de chirurg.

Een zeldzamere complicatie is dat er te veel huid wordt weggehaald. Dan kun je je ogen niet meer volledig sluiten, iets wat lastig te corrigeren is. Beperk dit risico door meteen voor een ervaren, gecertificeerde chirurg te kiezen.

Bespreek voor de ingreep altijd al je medische voorgeschiedenis met je chirurg, zodat die zicht heeft op mogelijke complicaties. “Zelfs in de beste handen kunnen er complicaties optreden, al is de kans dan klein”, zegt een plastisch chirurg.

De eerste weken na de operatie heb je sowieso zwelling en blauwe plekken, maar “echt veel pijn zien we bij onze patiënten zelden”, zegt een plastisch chirurg. Een cosmetisch arts adviseert patiënten altijd twee weken rust te nemen, maar merkt dat velen al na een week weer aan het werk gaan. “De meeste mensen vinden de eerste week het lastigst”, zegt ze. Zijn de hechtingen niet-oplosbaar, dan worden ze binnen de week weer verwijderd.

Het volledige genezingsproces duurt vaak langer – meestal enkele maanden – en hangt af van de omvang van de ingreep. Is er weinig vet verwijderd, dan kun je na een paar dagen vaak alweer aan het werk. Is er ook spierweefsel weggehaald of vond er een lift of vettransfer plaats, dan kan het maanden duren voordat je er weer helemaal jezelf uitziet.

Tijdens het hele herstel leg je best minstens vier keer per dag een ijskompres op je ogen en slaap je rechtop. Zo beperk je zwelling. Ook gebruik je de voorgeschreven oogdruppels en houd je je ogen goed schoon, om het risico op infectie te verkleinen.

Je chirurg raadt je ook altijd aan om geen pijnstillers zonder voorschrift te nemen, zoals ibuprofen of aspirine – die bevorderen namelijk bloedingen. In plaats daarvan schrijft je arts andere medicatie voor tegen de pijn.

Zijn de hechtingen niet oplosbaar, dan kom je ongeveer een week na de operatie terug om ze te laten verwijderen. Daarna kun je ook weer make-up gebruiken, eventueel om de incisies te camoufleren. Na een week of twee mag je meestal ook weer sporten. Draag je contactlenzen, dan is het aan te raden die de eerste twee weken na de operatie even niet te dragen: aanraken van de ogen kan infecties of het opengaan van incisies in de hand werken.

Om het behandelde gebied te beschermen tegen de zon, adviseert de American Society of Plastic Surgeons om enkele weken een donkere zonnebril te dragen. Dat beschermt de huid, voelt comfortabeler voor je gevoelige ogen en verbergt meteen wat blauwe plekken. “Hoe minder direct zonlicht op het gebied komt, hoe kleiner de kans dat littekens verkleuren”, zegt een behandelend arts.

Het grootste deel van de zwelling is meestal binnen twee weken na de operatie weg. Het kan wel tot een half jaar duren voordat je het uiteindelijke resultaat goed kunt beoordelen. Binnen een jaar vervagen de littekens en zijn ze nauwelijks nog zichtbaar.

De resultaten van deze ingreep blijven doorgaans 10 tot 15 jaar zichtbaar, soms langer. Naarmate je ouder wordt, kan er weer verslapping optreden waardoor een nieuwe correctie gewenst is. “We kunnen het verouderingsproces niet stoppen, maar we kunnen je oogleden wel weer dichter bij hoe ze er vroeger uitzagen brengen”, zegt een plastisch chirurg.

Voor veel mensen met hangende oogleden of hardnekkige wallen is een ooglidcorrectie een ingreep die opweegt tegen de kosten en het herstel: het resultaat is vaak langdurig zichtbaar en de hersteltijd is relatief beperkt. Of de ingreep voor jou de moeite waard is, hangt af van je persoonlijke situatie, verwachtingen en de mate van hinder die je nu ervaart. Bespreek je twijfels altijd met een ervaren, gecertificeerde chirurg voordat je een beslissing neemt.

Bij lichte verslapping zonder overhangende huidplooi kan dat genoeg zijn. Een ooglidcorrectie zonder operatie werkt met warmte- of plasma-apparatuur en vraagt weinig hersteltijd, maar het effect is subtieler en meestal tijdelijk. Rust de huid op je wimpers of hindert die je zicht, dan komt weefsel wegnemen doorgaans dichter bij wat je zoekt. Een consult bij iemand die beide aanbiedt geeft het eerlijkste antwoord.